ΧΑΡΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ
ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ
ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ.



Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΡΙΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΤΟΝ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΜΟ,
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΑ.
ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ


ΠΙΣΤΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΓΙ'ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙἈΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ!!!!!!!!


Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΘΕΛΕΙ ΟΧΙ Ν΄ΑΔΕΙΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΟ ΤΟ ΦΡΟΝΙΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΙΣΤΗ.
ΠΑΤΗΡ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ







ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;


1.Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ;

2.Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ;

3.Ο ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ;

4.ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ;






ΑΡΑΓΕ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ;



ΤΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Α) ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Β)ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

Γ)ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ.

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ




















Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 

ΙΕΡΑ   ΑΓΡΥΠΝΙΑ
 
    Το Σάββατο 1η Δεκεμβρίου καὶ ὤρα 07:00 μ.μ. καὶ μέχρι 01:00 π.μ. Κυριακῆς στὸν Ἱερὸ Ναὸ μας  θὰ τελεστῇ Ἱερὰ Ἀγρυπνία ἐπί  την ἐτήσιον σύναξιν τῆς Ὑπεραγίας ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας τῆς ἐπονομαζομένης ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΗΣ.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ
Η θαυματουργός εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς «Γερόντισσας» βρίσκεται στήν Ἱερά Μονή Παντοκράτορος τοῦ Ἁγίου Ὄρους και εἶναι ἐφέστια εἰκόνα τοῦ Μοναστηρίου.Ἡ μορφή της εἶναι στή θέα γλυκύτατη, εὐχάριστη καί γεμάτη ἔλεος, ἀφήνοντας στόν κάθε προσκυνητή αἰσθήματα χαρᾶς, εὐφροσύνης, ἀγαλλιάσεως, ἐλπίδας, παρηγοριᾶς καί εὐσπλαχνίας, δείχνοντας ὅτι προστρέχει στήν ἀνάγκη τῶν τέκνων Της καί ὅτι πάντοτε παραμυθεῖ τούς πιστούς Της.Τό πρῶτο θαῦμα τῆς εἰκόνας ἀναφέρεται στούς χρόνους τῆς βασιλείας τοῦ Ἀλέξιου Α΄ τοῦ Κομνηνοῦ, ὅταν αὐτός ἄρχισε νά κτίζει τό ἀρχικό μονύδριο 500 μέτρα μακριά ἀπό τά σημερινά κτίρια τῆς Μονῆς, πάνω σέ ἕνα ὕψωμα.Τότε, ἐνῶ οἱ ἐργάτες ἔκτιζαν κανονικά, τό βράδυ ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας μαζί μέ τά ἐργαλεία τῶν οἰκοδόμων ἔφευγαν ἀοράτως καί ὅταν τό πρωί τά ἀναζητοῦσαν τά ἔβρισκαν στό σημεῖο ὅπου εἶναι σήμερα κτισμένη ἡ Μονή· ἦταν βέβαια ἔρημος ὁ τόπος. Ἀφοῦ αὐτό ἔγινε πολλές φορές, τελικά κατάλαβαν ὅτι ἦταν θέλημα τῆς Παναγίας τό Μοναστήρι νά κτιστεῖ στόν τόπο πού ἡ ἴδια εἶχε ἐπιλέξει. Ἔτσι λοιπόν οἰκοδομήθηκε ὁ ἀρχικός πυρήνας τῆς Μονῆς.Τήν προσωνυμία «Γερόντισσα» την ἀπέκτησε ἡ εἰκόνα ἀργότερα, μετά ἀπό ἕνα καθοριστικό, γιά τήν ὀνομασία, θαῦμα τῆς Θεοτόκου. Ἡ ἀρχική τῆς θέση ἦταν μέσα στό Ἱερό Βῆμα, πίσω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα. Τήν ἐποχή λοιπόν ἐκείνη ζοῦσε ἕνας πολύ ἐνάρετος, ὅμως μεγάλος στήν ἡλικία καί ἐτοιμοθάνατος λόγω ἀσθένειας, Ἠγούμενος. Αὑτός γνώρισε τό τέλος του κατά Θεία Ἀποκάλυψη καί πεθύμησε νά κοινωνήσει τά Ἄχραντα καί Ζωοποιά Μυστήρια τοῦ Κυρίου μας. Γι’ αὐτό καί παρακάλεσε τόν ἱερομόναχο ἐφήμερο πού ἱερουργοῦσε την ἡμέρα ἐκείνη νά συντομεύσει τήν Θεία Λειτουργία.
Ὁ ἱερομόναχος, ὅμως, δεν ὑπάκουσε ἀμέσως στήν ἐπιθυμία τοῦ Ἡγούμενου καί συνέχισε νά λειτουργεῖ ἀργά μέ ἀποτέλεσμα νά ἐπέμβει ἡ ἴδια ἡ Παναγία. Ξαφνικά ἀκούστηκε ἀπό τήν Εἰκόνα ἡ φωνή Της πού τόν διέταξε μέ αὐστηρότητα νά ὁλοκληρώσει σύντομα τήν Θεία Λειτουργία, ὥστε νά προλάβει νά μεταλάβει ὁ Γέροντας.
Ἔτσι κι ἔγινε. Μόλις κοινώνησε ὁ Γέροντας, ἐκοιμήθει καί ἀπό τότε ἔδωσαν σέ Αὐτήν τήν εἰκόνα Της τήν προσωνυμία «Γερόντισσα», λόγω τῆς στενής Της σχέσης μέ τόν «Γέροντα». Μετά ἀπό αὐτό μεταφέρθηκε καί τοποθετήθηκε ἔξω ἀπό τό Ἱ. Βῆμα στήν ἀριστερή κολώνα τοῦ κυρίως Ναοῦ, ὅπου βρίσκεται μέχρι σήμερα γιά τήν διευκόλυνση τῶν προσκυνητῶν.Ἡ εἰκόνα ἀνακαινίστηκε καί ἐπενδύθηκε μέ νεώτερο ἀργυρό κάλυμα, ὑψηλῆς τέχνης, κατασκευασμένο μετά ἀπό ἐκφρασμένη ἐπιθυμία τῆς ἴδιας τῆς Θεοτόκου μέ ἔξοδα Κωνσταντινουπολίτισσας ἀρχόντισσας. Τό πιθάρι πού ἀπεικονίζεται ἐπάνω στό κάλυμα ἔγινε προς ἀνάμνηση θαύματος τῆς Παναγίας.
Τόν 17ο αἰώνα ὑπῆρξε ἐποχή κατά τήν ὁποία στό Μοναστήρι δέν ὑπῆρχε καθόλου λάδι. Ἡ ἔλλειψη ὅμως τῶν ἀναγκαίων ἦταν τόσο μεγάλη ὥστε οἱ Πατέρες ἐγκατέλειπαν τήν Μονή ἀναζητώντας ἀλλοῦ τά ἀπαραίτητα γιά τή ζωή. Ὁ Ἡγούμενος τούς προέτρεπε νά πιστεύουν καί να ἐλπίζουν στήν «Γερόντισσα», ὅπως προσευχόταν καί ἐκεῖνος καί εἶχε τήν ἐλπίδα σέ Αὐτή. Ἑπόμενο ἦταν ἡ Παναγία μας νά μήν διαψεύσει τίς προσδοκίες του, καί ἕνα πρωί οἱ πατέρες εἶδαν νά ξεχειλίζει λάδι ἀπό τήν εἴσοδο τῆς ἀποθήκης, ὅπου φυλάσσονται τά ἄδεια πιθάρια.Μπῆκαν στήν ἀποθήκη καί εἶδαν ὅτι ἕνα ἀπό τά πιθάρια, πού σώζεται μέχρι σήμερα, ξεχείλιζε ἀπό λάδι. Ἀντιλήφθηκαν τήν ἐπέμβαση τῆς Παναγίας καί μέ αὐτό τό λάδι γέμισαν ὅλα τά ἄδεια δοχεῖα πού βρίσκονταν στό Μοναστήρι. Τότε αὐτό σταμάτησε νά ξεχειλίζει. Ἀπό τότε μέχρι σήμερα τό λάδι δέν ἔχει λείψει ποτέ ξανά ἀπό τό Μοναστήρι Της.                                                                              ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΗΧΟΣ. Πλ.Α΄.
 Παναγία Παρθένε σεμνή Γερόντισσα την Μονήν ταύτη σκέπε τοῦ Παντοκράτορος,καὶ τα τέκνα σου ἀεί παραμύθησον,άσπαζόμενα θερμῶς,τήν ἁγίαν σου μορφήν καὶ κλήρου τοῦ ἐν τῶ ὄρει,Θαβώρ μεταμορφωθέντος ἀξίωσον ταῖς πρεσβείαις σου.

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

ΛΟΓΟΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία.
Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας.
Η σχέση μας με τον Χριστό είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι ενθουσιασμός, είναι λαχτάρα του θείου. Ο Χριστός είναι το παν. Αυτός είναι η αγάπη μας, Αυτός ο έρωτάς μας. Είναι έρωτας αναφαίρετος ο έρωτας του Χριστού. Από κει πηγάζει η χαρά..
Όταν βρεις τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτ’ άλλο, ησυχάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Ζεις παντού, όπου υπάρχει Χριστός. Ζεις στα άστρα, στο άπειρο, στον ουρανό με τους αγγέλους, με τους αγίους, στη γη με τους ανθρώπους, με τα φυτά, με τα ζώα, με όλους, με όλα. Όπου υπάρχει η αγάπη στον Χριστό, εξαφανίζεται η μοναξιά. Είσαι ειρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος. Ούτε μελαγχολία, ούτε αρρώστια, ούτε πίεση, ούτε άγχος, ούτε κατήφεια, ούτε κόλαση. Ο έρωτας προς τον Χριστό είναι κάτι άλλο. Δεν έχει τέλος, δεν έχει χορτασμό. Δίνει ζωή, δίνει σθένος, δίνει υγεία, δίνει, δίνει, δίνει…
Κι όσο δίνει, τόσο πιο πολύ ο άνθρωπος θέλει να ερωτεύεται. Ενώ ο ανθρώπινος έρωτας μπορεί να φθείρει τον άνθρωπο, να τον τρελάνει. Όταν αγαπήσομε τον Χριστό, όλες οι άλλες αγάπες υποχωρούν. Οι άλλες αγάπες έχουν κορεσμό. Η αγάπη του Χριστού δεν έχει κορεσμό. Η σαρκική αγάπη έχει κορεσμό. Μετά μπορεί ν’ αρχίσει η ζήλεια, η γκρίνια, μέχρι και ο φόνος. Μπορεί να μεταβληθεί σε μίσος. Η εν Χριστώ αγάπη δεν αλλοιώνεται. Η κοσμική αγάπη λίγο διατηρείται και σιγά-σιγά σβήνει, ενώ η θεία αγάπη ολοένα μεγαλώνει και βαθαίνει. Κάθε άλλος έρωτας μπορεί να φέρει τον άνθρωπο σ’ απελπισία. Ο θείος έρως, όμως, μας ανεβάζει στη σφαίρα του Θεού, μας χαρίζει γαλήνη, χαρά, πληρότητα. Οι άλλες ηδονές κουράζουν, ενώ αυτή διαρκώς δεν χορταίνεται. Είναι μία ηδονή ακόρεστος, που δεν τη βαριέται κανείς ποτέ. Είναι το άκρον αγαθόν. Αυτή είναι η θρησκεία μας. Εκεί πρέπει να πάμε. Ο Χριστός είναι ο Παράδεισος, παιδιά μου.
Τι είναι Παράδεισος; Ο Χριστός είναι. Από δω αρχίζει ο Παράδεισος. Είναι ακριβώς το ίδιο∙ όσοι εδώ στη γη ζουν τον Χριστό, ζουν τον Παράδεισο. Έτσι είναι που σας το λέγω. Είναι σωστό, αληθινό αυτό, πιστέψτε με! Έργο μας είναι να προσπαθούμε να βρούμε ένα τρόπο να μπούμε μέσα στο φως του Χριστού. Δεν είναι να κάνει κανείς τα τυπικά. Η ουσία είναι να είμαστε μαζί με τον Χριστό. Να ξυπνήσει η ψυχή και ν’ αγαπήσει τον Χριστό, να γίνει αγία. Να επιδοθεί στο θείο έρωτα. Έτσι θα μας αγαπήσει κι Εκείνος. Θα είναι τότε η χαρά αναφαίρετη. Αυτό θέλει πιο πολύ ο Χριστός, να μας γεμίζει από χαρά, διότι είναι η πηγή της χαράς. Αυτή η χαρά είναι δώρο του Χριστού. Μέσα σ’ αυτή τη χαρά θα γνωρίσουμε τον Χριστό.
Δεν μπορούμε να Τον γνωρίσουμε, αν Εκείνος δεν μας γνωρίσει. Αυτά η ψυχή μας θέλει να αποκτήσει. Αν προετοιμαστούμε ανάλογα, η χάρις θα μας τα δώσει. Δεν είναι δύσκολο. Αν αποσπάσουμε την χάρη, όλα είναι εύκολα, χαρούμενα κι ευλογία θεού. Η θεία χάρις διαρκώς κρούει την πόρτα της ψυχής μας και περιμένει ν’ ανοίξουμε, για να έλθει στην διψώσαν καρδία μας και να την πληρώσει. Το πλήρωμα είναι ο Χριστός, η Παναγία μας, η Αγία Τριάς. Τι ωραία πράγματα! Άμα αγαπάς, ζεις στην Ομόνοια και δεν ξέρεις ότι βρίσκεσαι στην Ομόνοια. Ούτε αυτοκίνητα βλέπεις, ούτε κόσμο βλέπεις, ούτε τίποτα. Είσαι μέσα σου με το πρόσωπο που αγαπάς. Το ζεις, το ευχαριστιέσαι, σ’ εμπνέει. Δεν είναι αληθινά αυτά; Σκεφθείτε αυτό το πρόσωπο που αγαπάτε να είναι ο Χριστός. Ο Χριστός στο νου σου, ο Χριστός στην καρδιά σου, ο Χριστός σ’ όλο σου το είναι, ο Χριστός παντού.
Ο Χριστός είναι η ζωή, η πηγή της ζωής, η πηγή της χαράς, η πηγή του φωτός του αληθινού, το παν. Όποιος αγαπάει τον Χριστό και τους άλλους, αυτός ζει τη ζωή. Ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος, είναι κόλαση, δεν είναι ζωή. Αυτή είναι κόλαση, η μη αγάπη. Ζωή είναι ο Χριστός. Η αγάπη είναι η ζωή του Χριστού. Ή θα είσαι στη ζωή ή στο θάνατο. Από σένα εξαρτάται να διαλέξεις..
Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου,
Βίος και Λόγοι. Εκδ.Ιερά Μονή Χρυσοπηγή

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

 
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΙΩΣΗΦ Ο ΜΥΡΟΒΛΥΤΗΣ

Πηγή: Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ .....Η΄

ΔΕΚΑ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΑΓΙΟΙ

Ό Κύριλλος Μοναχός, Γέροντας της Καλύβης «Τίμιος Σταυρός» των καλλιτεχνών αγιογράφων Ανανιαίων και Δίκαιος της Ιεράς Σκήτης της Άγιας Αννης, κατά το σωτήριον έτος 1977-78, μας διηγήθηκε ότι στις 20 του μηνός Σεπτεμβρίου 1977, ήρθε στο Κυριάκο - κεντρικός Ναός της Σκήτης - ένας Λιβανέζος χριστιανός ορθόδοξος, ό όποιος είπε ότι, λόγω της εμπόλεμης καταστάσεως στην πατρίδα του, ήταν πρόσφυγας κι έμενε στην πόλη Κανά της Γαλιλαίας.

Ό Λιβανέζος ζήτησε από το Δίκαιο Πατέρα Κύριλλο, να του δείξει το δρόμο πού οδηγεί στην κορυφή του Άθωνα. Ό Π. Κύριλλος πρόθυμα έδειξε το δρόμο που ζητούσε και ευλαβές αυτός προσκυνητής ξεκίνησε για την κορυφή, ή οποία φτάνει τα 2.030 μ. ύψος και επειδή χρειάζονται περισσότερο από 4 ώρες οδοιπορία, από την Αγιάννα μέχρι να φθάσει στην κορυφή, όπου υπάρχει και μικρό εκκλησάκι έπ' ονόματι της «Μεταμορφώσεως του Κυρίου», έπρεπε να φύγει πρωί.

Για το λόγο αυτό, ό Λιβανέζος έφυγε πολύ πρωί και το βραδάκι γύρισε πάλι στο «Κυριάκο» της Σκήτης, φιλοξενήθηκε και κοιμήθηκε. Την άλλη μέρα, μετά τη Θεία λειτουργία, ετοιμάστηκε για να φύγει, αλλά θυμήθηκε να ρωτήσει κάτι πού δεν μπόρεσε να καταλάβει και πού του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Έτσι μπροστά και σε άλλους Πατέρες της Σκήτης, με τα λίγα σπασμένα Ελληνικά πού μιλούσε είπε, πώς όταν κατέβαινε από την κορυφή του Άθωνα, στην τοποθεσία πού λέγεται «Βαβύλα» εκεί πού αρχίζει ό πολύς κατήφορος, αισθάνθηκε υπερβολική κούραση και θέλησε λίγο να καθίσει να ξεκουραστεί. εκεί πού πήγε να βρει κατάλληλο μέρος, ξάφνου βλέπει μπροστά του ένα σπίτι από το όποιο βγήκαν δυο σεβάσμιοι μοναχοί οι οποίοι τον δέχθηκαν μέσα στο σπίτι και του πρόσφεραν σύκα νωπά φρέσκα και το κρύο νερό, έφαγε και ήπιε το κρύο νερό και όπως είπε, τόση γλύκα και νοστιμιά αισθάνθηκε πού δεν μπορούσε να την περιγράψει, αλλά και κατά περίεργο τρόπο όλη ή κούραση πού είχε, μετά από το κέρασμα, εξαφανίστηκε.

Μέσα στο Καλύβι αυτό είδε δέκα σεβάσμιους Μοναχούς, τους οποίους είδε να στηρίζονται, ό καθένας τους, πάνω σε μια γυριστή στη μέση μονόξυλη μαγκούρα και με το κομποσχοίνι στο χέρι όλοι να προσεύχονται.

Τους ρώτησε, πόσον καιρό έχουν πού μένουν εκεί; Κι αυτοί του απάντησαν πώς έχουν πάρα πολλά χρόνια, και δεν κάνουν σχεδόν καμιά άλλη εργασία, παρά μόνον προσεύχονται για όλο τον κόσμο. Αυτό κίνησε την περιέργεια του Λιβανέζου, κι όταν έφυγε σ' όλο το δρόμο, όπως έλεγε, σκέφτονταν αυτό πού του είπαν ότι έχουν πολλά χρόνια εκεί προσευχόμενοι , ενώ ή ηλικία τους δεν έδειχνε να είναι και πολύ μεγάλη και για αυτό ρωτούσε το Δίκαιο και τους Πατέρες; Πώς του είπαν αυτοί οί Μοναχοί πού φαίνονταν να είναι της ίδιας ηλικίας, ασκητεύουν πάρα πολλά χρόνια εκεί;

Ό Δίκαιος Πατήρ Κύριλλος, και οί άλλοι Πατέρες της Σκήτης έμειναν έκθαμβοι και κατάπληκτοι, από την αποκάλυψη αυτή, πού προφανώς ό Πανάγαθος Θεός «κρίμασιν οις Αυτός οίδε» έδειξε στο Λιβανέζο, διότι όλοι γνωρίζουν, πώς στο μέρος εκείνο δεν υπάρχει ούτε σπίτι, ούτε Μοναχοί να μένουν εκεί κοντά στην περιοχή αυτή.
Τότε όλοι μ' ένα στόμα και μια καρδιά δόξασαν το Θεό και είπαν στον ξένο ευλαβή προσκυνητή : «Αδελφέ, δώσε δόξα και ευχαριστία στο μεγαλοδύναμο και παντοδύναμο Κύριο και Θεό μας, πού σε αξίωσε να ιδείς εκλεκτούς δούλους και Αγίους Του, διότι αυτούς πού είδες εσύ χθες δεν ήσαν Μοναχοί, άλλα ήσαν Άγιοι και Όσιοι Πατέρες του Όρους, τους οποίους κανείς από μας δεν αξιώθηκε να δει, αλλά κατά καιρούς έχουν φανερωθεί σε μερικούς ευλαβείς Μοναχούς και σε καλούς και ευλαβείς χριστιανούς προσκυνητές, ένας από τους οποίους φαίνεται πώς θα είσαι και συ ! !
Ό Λιβανέζος αναχώρησε ευλογών και δοξάζων τον Θεόν, τον «θαυμαστόν εν τοις Αγίοις Αυτού».

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΝΤΩΝ & ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΗΜΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ ΕΝ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΠΡΟΘΕΣΗ Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ :fr.evagelos@gmail.com.
Η΄
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Τ.Κ.43200 - ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 Ο ΑΝΤΙΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΠΑΠΠΟΥΛΗΣ

Κάποτε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι στο Όρος, πριν ακόμα η ανθρωπότητα μάθει τι είναι το ηλεκτρικό ρεύμα, ήταν μία μικρή αδελφότητα νέων κατά βάσει μοναχών με τον Γέροντά τους, ο οποίος ήταν και αυτός σχετικά νέος. Μέσα σε αυτήν την αδελφότητα υπήρχε όμως και ένας μεγάλος σε ηλικία παππούλης. Ο παππούλης της ιστορίας μας, λοιπόν, δεν έλεγε ποτέ καλημέρα και περπατούσε πάντα με κατεβασμένο το βλέμμα. Όποτε συναντούσε κάποιον αδελφό του σταματούσε μπροστά του χωρίς να σηκώσει τα μάτια του από το έδαφος και κατευθίαν γυρνούσε την πλάτη του και άλλαζε πορεία. Δεν πήγαινε ποτέ στις Παρακλήσεις και στους Εσπερινούς. Μπορεί να τον έβλεπαν καμιά φορά στο απόδειπνο μετά την τράπεζα, αλλά θα έφευγε πριν τελειώσει. Μονάχα τις Κυριακές πήγαινε στην Λειτουργία καθυστερημένος και καθόταν μέχρι να τελειώσει. Όλοι οι αδελφοί του τον χαρακτήριζαν μονόχνοτο, παράξενο και τον συκοφαντούσαν συνέχεια στον Γέροντά τους. Πολλές φορές ο Γέροντας μπήκε στον πειρασμό να τον επιπλήξει για την συμπεριφορά του αυτή, αλλά κάθε φορά κάτι τον σταματούσε και τον δικαιολογούσε λέγοντας πως είναι ’’καμώματα της ηλικίας’’. Κάποια μέρα λοιπόν κάλεσε ο Καλός Θεούλης τον Παππούλη μας και αυτός έφυγε για πάντα για ένα πολύ μακρινό ταξίδι.
Οι αδερφοί του δεν στεναχωρήθηκαν καθόλου για την απώλεια του. Ίσα, ίσα χάρηκαν κιόλας, γιατί δεν θα έβλεπαν άλλο το ξινισμένο γέρικο πρόσωπό του. Αναρωτιόντουσαν όμως: ’’ τι κατάληξη θα έχει η ψυχούλα αυτού του παράξενου γεράκου που δεν τελούσε κανένα από τα θρησκευτικά του καθήκοντα;’’ Το ρώτησαν στο Γέροντά τους και αυτός με την σειρά του είπε να κάνουν για 40 μέρες προσευχή και νηστεία και τότε θα τους φανερώσει ο Καλός Θεούλης τι έγινε με την ψυχούλα του γέρου αδελφού τους. Μετά από 40 μέρες Άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε στο Γέροντα και του αποκάλυψε ότι ο Γεράκος τους είναι στον Παράδεισο κοντά στον Καλό Θεούλη και προσεύχεται για αυτούς και για την σωτηρία της ψυχής τους. Ο Γέροντας απόρησε. Ρώτησε τον Άγγελο: ’’Μα πως; Αφού…’’ Πριν προλάβει όμως να τελειώσει αυτό που ήθελε να πει του απάντησε ο Άγγελος: ’’Ο αδελφός σας είναι στον Παράδεισο γιατί ποτέ δεν είπε κακό λόγο για αδελφό του και ποτέ δεν κατέκρινε κανέναν σας! Πάντα το βλέμμα του κοιτούσε στο έδαφος για να μην δει κανέναν σας και τον κακολογήσει, δεν ερχόταν στις ακολουθίες για μην δει κανέναν αδελφό να κοιμάται στο στασίδι του, ή να μην κάνει τις μετάνοιες του και τον κρίνει’’. Ο Γέροντα έμεινε άφωνος. Τα νέα γρήγορα διαδόθηκαν από στόμα σε στόμα όχι μόνο στο μικρό κοινόβιο αλλά και στις γύρω Μονές και Σκήτες. Αντί για χαρά όμως απλώθηκε μια απέραντη λύπη. Μέχρι και τα πουλιά σίγησαν εκείνη την μέρα. Ο αέρας δεν φύσηξε και τα λευκά προβατάκια της θάλασσας σταμάτησαν να γλύφουν τους τοίχους του μοναστηριού. Εκείνο το βράδυ ούτε τα άστρα βγήκαν στον ουρανό. Θρηνούσαν οι άνθρωποι, αλλά θρηνούσε και όλη η γη μαζί τους.
Μακάρι να μπορούσαμε και εμείς να έχουμε έστω λίγη από την ταπείνωση του Άγιου αυτού Παππούλη και ας μας λέγανε παράξενους…
Πηγή: aoratigonia.blogspot.gr

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Πώς παντρεύτηκαν... Κάνει θαύματα η προσευχή!

undefinedΈβαλε ο π.Πορφύριος μια κοπέλα που αγαπούσε κάποιον και δεν ήξερε αν αυτός την ήθελε, λέει: "Πάτερ, θέλω να τον παντρευτώ. Και της είπε: "Θα κάνεις προσευχή και συ και θα κάνω και γω την τάδε ώρα. Θα κάνουμε και οι δυο προσευχή γι'αυτόν. Και άμα θέλει ο Θεός, θα τον φωτίσει". (Για να δείτε που είναι πρακτικό.Δεν είναι θεωρία). Και έκανε πολύ προσευχή και αυτή και ο π.Πορφύριος. Και αυτός ο άνθρωπος, αυτός ο άντρας εκείνη την ώρα κάτι ένιωθε στην καρδιά του. Ένιωθε μια θερμότητα, ένα κύμα αγάπης, μια χαρά, κάτι, κάτι... Και πάει στον π.Πορφύριο (γιατί και αυτός τον ήξερε) και του λέει: "Πάτερ, κάτι γίνεται τον τελευταίο καιρό. Την τάδε ώρα κάθε μέρα, κάτι γίνεται και με πιάνει κάτι στην καρδιά μου".
Του λέει:
-Τι σε πιάνει;
-Ένα μούδιασμα, μια θερμότητα, μια γλυκύτητα. Κάτι γίνεται. Και θέλω να σας πω και κάτι άλλο πάτερ. Τώρα που ήρθα,έξω από εδώ που ήρθα να εξομολογηθώ, είδα μια κοπέλα που κάθεται. Αυτή η κοπέλα πάτερ είναι ελεύθερη; Μου'κανε πολύ καλή εντύπωση.

- Θα δούμε, λέει ο π.Πορφύριος. Θα τη γνωρίσεις και θα δεις.
Και τελικά, όπως καταλαβαίνετε, παντρευτήκανε. Πώς τα καταφέρανε αυτά; Δεν του μίλησε ούτε έβαλε τη λογική της ούτε την εξυπνάδα της... Δηλαδή εξυπνάδα έβαλε, αλλά εξυπνάδα πνευματικού τύπου. Δεν κινήθηκε ανθρώπινα. Δεν κινήθηκε με την μαεστρία την εγκόσμια, αλλά δια της προσευχής. Πρακτικά πράγματα ε; Έγινε μια ωραία οικογένεια με την προσευχή του π.Πορφυρίου και της κοπέλας που πήγε να εξομολογηθεί στον π.Πορφύριο.
Κάνει θαύματα η προσευχή!

(απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου [(από Αθέατα περάσματα

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

ΙΕΡΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟΝ


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΩΡΑ 04:30 Μ.Μ. – ΟΡΘΡΟΣ – ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΩΡΑ 07:00 Π.Μ.
ΠΕΜΠΤΗ 1/11/12 – ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ – ΔΑΥΙΔ ΤΟΥ ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 4/11/12 – Ε΄ΛΟΥΚΑ (ΟΣΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΣΛΙΔΗ)

ΠΕΜΠΤΗ 8/11/12 – ΣΥΝΑΞΙΣ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΜΙΧΑΗΛΗ & ΓΑΒΡΙΗΛ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/11/12 – ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 10/11/12 – ΑΓΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ
ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΒΛΑΤΑΝΙ

ΚΥΡΙΑΚΗ 11/11/12 – Η΄ΛΟΥΚΑ ( ΜΗΝΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ)

ΔΕΥΤΕΡΑ 12/11/12 – ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΗΜΩΝΟΣ – ΝΕΙΛΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΤΟΥ

ΤΡΙΤΗ 13/11/12 – ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΤΕΤΑΡΤΗ 14/11/12  - ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ – ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΥΔΡΑΙΟΥ

ΙΕΡΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ

ΑΠΟ ΠΕΜΠΤΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΡΙΤΗ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΩΡΑ 04:15 Μ.Μ.
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ Θ΄ΩΡΑΣ
ΩΡΑ 04:30 Μ.Μ. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ
& ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ Η΄ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ
Η΄ΣΤΟΝ ΑΓΙΟΝ(ΑΓΙΑ) ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ.
ΩΡΑ 05:30 Μ.Μ. -ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ – ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Η΄
ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Η΄ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ(ΑΓΙΑΣ) ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ &
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ
ΤΟ ΠΡΩΪ
05:00 Π.Μ. -  ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ – ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ –
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΩΡΩΝ (Α΄,Γ΄,ΣΤ΄).
 07:00 Π.Μ. – ΟΡΘΡΟΣ & ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.

 
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΝΤΩΝ & ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΗΜΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ ΕΝ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΠΡΟΘΕΣΗ Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ :frevagelos@gmail.com.

Η΄
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
 
Τ.Κ.43200 - ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

 

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ