ΧΑΡΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ
ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ
ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ.



Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΡΙΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΤΟΝ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΜΟ,
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΑ.
ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ


ΠΙΣΤΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΓΙ'ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙἈΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ!!!!!!!!


Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΘΕΛΕΙ ΟΧΙ Ν΄ΑΔΕΙΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΟ ΤΟ ΦΡΟΝΙΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΙΣΤΗ.
ΠΑΤΗΡ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ







ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;


1.Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ;

2.Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ;

3.Ο ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ;

4.ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ;






ΑΡΑΓΕ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ;



ΤΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Α) ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Β)ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

Γ)ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ.

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ




















Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΠΑΤΡΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ.

Προτεσταντική Εκκλησία: 

Ένας λανθασμένος όρος

Απόσπασμα από ομιλία του π. Ἀθανασίου Μυτιληναῖου.
... Έφ’ ὅσον δέν ὑπάρχει Ἱερωσύνη, δέν ὑπάρχει τό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας· καί ἐφ’ ὅσον δέν ὑπάρχει τό μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας –γιατί αὐτό συνιστᾶ τήν Ἐκκλησία–, δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία.
 Συνεπῶς δέν μποροῦμε νά λέμε Προτεσταντική Ἐκκλησία · εἶναι λάθος. Δέν εἶναι κἄν Ἐκκλησία. Μποροῦμε νά τίς ὀνομάσουμε ἁπλῶς θρησκευτικές κοινότητες χριστιανικῆς ἀποχρώσεως. Τό ἀκούσατε παρακαλῶ; οὔτε κἄν Ἐκκλησία δέν εἶναι ὁ Προτεσταντισμός! Οὔτε κἄν!
  Καί σᾶς τό ἐξήγησα γιατί: δέν ἔχουν Ἱερωσύνη· κι ἅμα δέν ἔχουν Ἱερωσύνη, δέν ἔχουν τό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, καί συνεπῶς δέν ἔχουν Ἐκκλησία. Διότι τί εἶναι Ἐκκλησία; Τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.
Ἀκοῦστε· τό λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος . Τί εἶναι Ἐκκλησία; Τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά αὐτοί δέν ἔχουν τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, διότι δέν ἔχουν τό μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας· καί δέν τό ἔχουν, γιατί δέν ἔχουν Ἱερωσύνη· ἄρα δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία. Σᾶς τό ἀποδεικνύω καθαρά δηλαδή.

Η ΜΕΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ.

Τι γνωρίζουμε για τη μετάσταση του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου;
Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, σε ηλικία 105 ετών, άφησε ειρηνικά την τελευταία του πνοή στην Έφεσσο. Κατά την παράδοση, προγνώρισε τον θάνατό του.
Η παράδοση λέει ότι:
Πέρασε αρκετόν χρόνον της ζωής του στο σπίτι του Δόμνου, που ο ίδιος τον ανέστησε μαζί με τους επτά μαθητές του, και τέλος έφυγε μαζί μ' αυτούς από το σπίτι. Αφού έφθασε σ' ένα τόπο, στους μεν μαθητές του παρήγγειλε να καθίσουν εκεί, αυτός δε αφού προχώρησε μπροστά σε μικρή απόστασι, προσευχήθηκε. Ήταν δε ώρα πρωϊνή.
Έπειτα, αφού επέστρεψε, πρόσταξε τους μαθητές του να σκάψουν τη γη σε σχήμα σταυρού, τόσο μόνον, όσο ήτο το μέτρον του σώματός του. Αφού ξαπλώθηκε λοιπόν μέσα σ' εκείνον τον σκαμμένον τόπον, αποχαιρέτησε τους μαθητές του που έκλαιγαν πικρά και είπε: ...
«Σύρετε το χώμα της γης που είναι μητέρα μου και με αυτό σκεπάστε με». Εκείνοι αφού τον ασπάσθηκαν και τον αποχαιρέτησαν, σκέπασαν το σώμα του μέχρι τα γόνατα. Έπειτα πάλι αφού τον ασπάσθηκαν τον σκέπασαν μέχρι τον λαιμό. Και πάλι αφού για τρίτη φορά τον ασπάσθηκαν έβαλαν πάνω στο ιερό του πρόσωπο ένα μανδήλι. Και έτσι κλαίγοντας πικρά σκέπασαν όλο το σώμα του. Τότε ανέτειλε και ο ήλιος.
  Αφού έκλαψαν οι μαθηταί, γιατί έμειναν ορφανοί από τον δάσκαλό τους, εγύρισαν στην πόλι διηγούμενοι τα σχετικά με τον Απόστολον. Οι άλλοι αδελφοί όταν τα άκουσαν αυτά επήγαν στον τάφο και αφού έσκαψαν δεν βρήκαν τίποτε. Τότε λοιπόν επέστρεψαν κλαίγοντας θερμώς για τη στέρησι τέτοιου ποιμένος.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΚΟΝΑ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ  ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Η Εκκλησία μας, λοιπόν, δέχεται ότι στον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου συνέβη ότι και με την Παναγία μητέρα Του. Δηλαδή, ο Ιωάννης ναι μεν πέθανε και ετάφη, αλλά μετά τρεις ημέρες αναστήθηκε και μετέστη στην αιώνια ζωή, για την οποία ο ίδιος, να τί λέει σχετικά: «Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν, ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει» (Α' επιστολή Ιωάννου, ε' 12). Εκείνος, δηλαδή, που είναι ενωμένος μέσω της πίστης με το Χριστό και τον έχει δικό του, έχει την αληθινή και αιώνια ζωή. Εκείνος, όμως, που δεν έχει τον Υιό του Θεού, να έχει υπ’ όψιν του πως δεν έχει και την αληθινή και αιώνια ζωή.
  Ετσι έζησε ο Απόστολος του Κυρίου και αγωνίσθηκε για την ευσέβεια μέχρις αίματος. Έκανε πάρα πολλά θαύματα και επέστρεψε αμέτρητα πλήθη απίστων από διάφορα έθνη στην πίστι του Χριστού.
 Η μνήμη του εορτάζεται στις 26 Σεπτεμβρίου.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος β’.  Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε, ἐπιτάχυνον ῥῦσαι λαὸν ἀναπολόγητον· δέχεταί σε προσπίπτοντα, ὁ ἐπιπεσόντα τῷ στήθει καταδεξάμενος· ὃν ἱκέτευε Θεολόγε, καὶ ἐπίμονον νέφος ἐθνῶν διασκεδάσαι, αἰτούμενος ἡμῖν εἰρήνην καὶ τὸ μέγα ἔλεος.

ΒΙΟΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ.

ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ & ΠΑΦΝΟΥΤΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΑΥΤΗΣ.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΚΟΝΑ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ
 Ὁ βίος τῆς ἁγίας Εὐφροσύνης εἶναι θαυμαστὸς καὶ ὁ τρόπος τῆς ζωῆς της ἀσυνήθιστος. Ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα πνευματικῆς ἀνδρείας, ἁγνείας καὶ σωφροσύνης.
Γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια τὸν 5ο αἰώνα μ.Χ. Ἦταν μοναχοκόρη καὶ πολὺ πλούσια. Ὁ ὑλικὸς πλοῦτος, εὐτυχῶς, δὲν κατόρθωσε νὰ τῆς σκληρύνῃ τὴν ψυχή, ὥστε νὰ γίνῃ φίλαυτη καὶ φιλάργυρη, ὅπως συμβαίνει τὶς περισσότερες φορές, ἀλλὰ ἦταν καὶ παρέμεινε φιλάνθρωπη καὶ ἐλεήμων. Οἱ γονεῖς της, ἄνθρωποι φιλόθεοι καὶ φιλάνθρωποι, κατάφεραν νὰ τῆς μεταδώσουν τὸν ἀληθινὸ πλοῦτο τῆς καρδιᾶς, δηλαδὴ νὰ τῆς ἐμπνεύσουν τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους.Σὲ ἡλικία δώδεκα ἐτῶν ἔμεινε ὀρφανὴ ἀπὸ μητέρα καὶ ὁ πατέρας της ἔδειξε μεγαλύτερο ζῆλο καὶ ἐπιμέλεια στὴν ἀνατροφή της.    Ὅταν ἔγινε δεκαοκτὼ ἐτῶν θέλησε νὰ τὴν παντρέψῃ μὲ ἕναν νέο ὑψηλῆς κοινωνικῆς τάξης. Ἡ Εὐφροσύνη ὅμως εἶχε ἐκλέξει τὸν δρόμο τῆς κατὰ Χριστὸν παρθενίας καὶ ἡ ἀπόφασή της ἦταν σταθερὴ καὶ ἀμετάκλητη. Γι᾿ αὐτὸ κάποια ἡμέρα, ἀφοῦ μοίρασε τὰ ὑπάρχοντά της στοὺς πτωχοὺς ἔφυγε κρυφά, καὶ γιὰ νὰ μὴ τὴν ἀνακαλύψῃ ὁ πατέρας της καὶ τὴν ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπιστρέψῃ στὸν κόσμο καὶ νὰ παντρευτῇ παρὰ τὴν θέλησή της, μεταμφιέστηκε καὶ ἐγκαταβίωσε σὲ ἀνδρικὸ μοναστήρι παρουσιαζομένη ὡς εὐνοῦχος μὲ τὸ ὄνομα Σμάραγδος. Ἔζησε στὸ ἀνδρικὸ μοναστήρι τριανταοκτὼ ὁλόκληρα χρόνια χωρὶς κανεὶς νὰ καταλάβῃ τὸ παραμικρό.
  Στὴν ἄσκηση καὶ τὴν ἀρετὴ ξεπέρασε κατὰ πολὺ τοὺς συμμοναστάς της μὲ ἀποτέλεσμα ὅλοι νὰ θαυμάζουν τὸν θεάρεστο τρόπο ζωῆς τοῦ Σμάραγδου καὶ ἀρκετοὶ νὰ ἀγωνίζονται νὰ τὸν μιμηθοῦν. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης θαυμάζοντας τὴν ἀγγελομίμητη ζωή της, γράφει: «Ἠδυνήθη νὰ ἀστράψῃ μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν μὲ τὰς ἀρετάς, καθὼς καὶ ὁ πολύτιμος λίθος σμάραγδος ἀστράπτει ἀνάμεσα εἰς τοὺς ἄλλους λίθους. Ὄντως σμάραγδος ἐφάνη ἡ μακαρία αὕτη Εὐφροσύνη...».
  Οἱ γονεῖς πολλὲς φορές, ἴσως ἀπὸ ὑπερβολικὴ ἀγάπη, ποὺ σίγουρα δὲν εἶναι τελείως ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τὴν φιλαυτία, ἐπιμένουν νὰ ἐπιβάλουν στὰ παιδιὰ τοὺς τὶς δικές τους ἀποφάσεις, τὶς ὁποῖες λαμβάνουν ἐκεῖνοι γιὰ λογαριασμὸ τῶν παιδιῶν τους. Ἡ δικαιολογημένη ἀντίδραση τῶν παιδιῶν, κάποιες φορὲς μάλιστα δυναμικὴ καὶ μὲ στοιχεῖα ὑπερβολῆς, δημιουργεῖ οἰκογενειακὲς συγκρούσεις μὲ κοινωνικὲς προεκτάσεις. Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ ἀντίθετο· ἄλλωστε, ἡ ἀγάπη χωρὶς τὴν ἐλευθερία εἶναι δικτατορία, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐλευθερία χωρὶς τὴν ἀληθινὴ ἀγάπη εἶναι ἀναρχία.
  Ἡ ἁγία Εὐφροσύνη δὲν ἔπαψε νὰ ἀγαπᾷ ἀληθινὰ τὸν πατέρα της καὶ νὰ προσεύχεται γι᾿ αὐτόν. Ὅταν κατάλαβε ὅτι πλησιάζει τὸ τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς της ζήτησε νὰ τὸν συναντήσῃ. Ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε γίνει καὶ αὐτὸς μοναχὸς στὸ ἴδιο μοναστήρι χωρὶς νὰ τοῦ περνᾷ ποτὲ ἀπὸ τὸ μυαλὸ ὅτι θὰ συναντοῦσε ἐκεῖ τὴν κόρη του. Κατὰ τὴν συνάντηση αὐτὴ μαθεύτηκε τὸ μυστικό της καὶ τὸ πραγματικό της ὄνομα. Ἐδῶ ἀξίζει νὰ σημειωθῆ ὅτι ὁ Παφνούτιος, ὁ πατέρας της, εἶναι καὶ αὐτὸς ἅγιος καὶ ὅτι πατέρας καὶ κόρη γιορτάζουν τὴν ἴδια ἡμέρα.
  Μέσα στὸ ἀνδρικὸ Μοναστήρι ἔκανε ὑπεράνθρωπον ἀγώνα γιὰ νὰ ζήσῃ κατὰ Χριστόν. Ἔπρεπε συνεχῶς νὰ προσποιῆται, ἀλλὰ καὶ νὰ καταβάλῃ μεγάλους κόπους, ὥστε νὰ μὴν ὑστερήσῃ στὴν ἄσκηση καὶ τὶς πνευματικὲς ἐπιδόσεις ἀπὸ τοὺς συμμοναστάς της. Καὶ πραγματικά, ὅπως ἀναφέρει ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος, ἀπέρριψε τὸ χαῦνον τοῦ θήλεος καὶ ἀπέκτησε ἀνδρικό, δηλαδὴ ἀνδρεῖο, φρόνημα. Ἔτσι μπόρεσε νὰ ξεπεράσῃ τὶς δυσκολίες, νὰ νικήσῃ τοὺς ποικίλους πειρασμοὺς καὶ νὰ ζήση «μὲ τὴν ἄφθαρτον ἁγνείαν καὶ σωφροσύνην, τὴν ὁποίαν κατακτοῦν φθαρτοὶ ἄνθρωποι διὰ καμάτων καὶ ἱδρώτων» (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης).
   Πράγματι, ἡ ἁγνότητα καὶ ἡ σωφροσύνη ἀποκτοῦνται μὲ πολλοὺς κόπους καὶ ἱδρῶτες. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης, στὸ θαυμάσιο βιβλίο του ποὺ ὀνομάζεται «Κλίμαξ», ἀφιερώνει ἕναν λόγο στὴν ἁγνότητα καὶ τὴν σωφροσύνη, ὅπου μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀναφέρει: «Ἁγνεία σημαίνει ἀπόκτηση τῆς ἀσωμάτου φύσεως. Ἁγνεία σημαίνει ζηλευτὸς οἶκος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπίγειος οὐρανὸς τῆς καρδιᾶς. Ἁγνεία σημαίνει ὑπερφυσικὴ ἀπάρνηση τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, μία ἀληθινὰ παράδοξη ἅμιλλα σώματος θνητοῦ καὶ φθαρτοῦ πρὸς τοὺς ἀσωμάτους ἀγγέλους. Ἁγνὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μὲ τὸν ἕνα ἔρωτα (τὸν θεϊκό), ἀπέκρουσε τὸν ἄλλο ἔρωτα (τὸν σαρκικό), καὶ ἔσβησε τὸ ὑλικὸ μὲ τὸ ἄϋλο πῦρ. Σωφροσύνη σημαίνει γενικὴ ὀνομασία ὅλων τῶν ἀρετῶν. Σώφρων εἶναι ἐκεῖνος ποὺ καὶ κατὰ τὸν ὕπνο δὲν αἰσθάνεται καμμία σαρκικὴ κίνηση ἢ ἀλλοίωση τῆς καταστάσεώς του. Σώφρων εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀπέκτησε τελεία ἀναισθησία ὡς πρὸς τὴν διαφορὰ τοῦ φύλου. Αὐτὸς εἶναι ὁ κανὼν καὶ ὁ ὅρος τῆς τελείας καὶ πανάγνου ἁγνείας, τὸ νὰ συμπεριφέρεται κανεὶς παρόμοια καὶ πρὸς τὰ ἔμψυχα καὶ πρὸς τὰ ἄψυχα σώματα, καὶ πρὸς τὰ λογικὰ καὶ πρὸς τὰ ἄλογα».
 Ἡ ἁγία Εὐφροσύνη μᾶς ὑπενθυμίζει, μεταξὺ τῶν ἄλλων, καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐὰν κάποιος ἐπιθυμῇ καὶ θέλῃ πραγματικὰ νὰ ζήσῃ κατὰ Χριστόν, δὲν ὑπάρχει τίποτα στὸν κόσμο ποὺ νὰ μπορῇ νὰ τὸν ἀποτρέψῃ. Σίγουρα, θὰ συναντήσῃ πειρασμοὺς καὶ δυσκολίες, θὰ ἔλθη, ἴσως, ἀντιμέτωπος μὲ πρόσωπα καὶ καταστάσεις, ἐὰν ὅμως ἀγαπᾷ ἀληθινὰ τὴν πνευματικὴ ζωή, θὰ κάνη ὑπομονὴ καὶ θὰ φθάση στὸν σκοπό του, διότι ἡ ἀγάπη «πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει», καὶ μηχανεύεται ἀπίθανους τρόπους γιὰ νὰ ἐκφραστῇ.
  Γιὰ νὰ ζήσῃ κανεὶς μὲ ἁγνότητα καὶ σωφροσύνη χρειάζεται ἀσφαλῶς νὰ καταβάλῃ μεγάλους κόπους καὶ νὰ χύσῃ πολὺν ἱδρώτα. Οἱ Ἅγιοι μὲ τὸ φωτεινὸ παράδειγμά τους μᾶς βεβαιώνουν ὅμως ὅτι αὐτὴ ἡ ζωή, παρὰ τὶς δυσκολίες της, εἶναι ὑπέροχη. Καὶ κρύβει τέτοιες χαρές, ποὺ εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατο καὶ νὰ τὶς φανταστοῦν ἀκόμη οἱ «ψυχικοὶ ἀνθρωποι».

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΑΓΙΩΝ.

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ
Διδαχές του Οσίου Σιλουανού
 
 "Αν ένας λαός ή μία πολιτεία υποφέρουν, τότε πρέπει να μετανοήσουν οι πάντες κι ο Θεός θα τα εξομαλύνει όλα προς το καλό".
 Όποιος δεν αγαπά τους εχθρούς, σ' αυτόν δεν έχει κατοικήσει ακόμη η χάρις του Θεού.
* Αφόρητη είναι η ζωή χωρίς αγάπη για τον Θεό. Σκότος και ανία για την ψυχή. Όταν όμως έλθει η αγάπη, τότε είναι αδύνατο να περιγραφεί η χαρά της ψυχής.
* Όποιος γνώρισε την αγάπη του Θεού, αυτός αγαπά όλον τον κόσμο και ποτέ δεν μεμψιμοιρεί, γιατί η πρόσκαιρη θλίψη για τον Θεό προκαλεί αιώνια χαρά.
* Ας ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, και ο Κύριος θα δώσει να γνωρίσουμε την δύναμη της προσευχής του Ιησού.
* Ψυχή που αγαπά τον Κύριο δεν μπορεί να μην προσεύχεται, γιατί την έλκει προς Αυτόν η χάρη που εδοκίμασε στην προσευχή.
*  Αν κανείς προσεύχεται στον Κύριο και σκέφτεται άλλα πράγματα, τότε ο Κύριος δεν εισακούει αυτού του είδους την προσευχή.
*  Ή αδιάλειπτη προσευχή προέρχεται από την αγάπη και χάνεται εξ αιτίας της κατακρίσεως, της αργολογίας και της ακράτειας.
* Τέτοιος είναι ο παράδεισος του Κυρίου. Όλοι θα βρίσκονται μέσα στην αγάπη και από την κατά Χριστόν ταπείνωση όλοι θα χαίρονται να βλέπουν τους άλλους ανώτερούς τους. Η ταπείνωση του Χριστού κατοικεί στους μικρότερους κι αυτοί χαίρονται που είναι μικροί.
*  Για να σωθείς είναι ανάγκη να ταπεινωθείς. Για τον υπερήφανο, και με τη βία να τον βάλεις στον παράδεισο, κι εκεί δεν θα βρει ανάπαυση, γιατί δεν θα είναι ικανοποιημένος και θα λέγει: «Γιατί δεν είμαι εγώ στην πρώτη θέση;»
*  Η ψυχή του ταπεινού μοιάζει με πέλαγος. Ρίξε μια πέτρα στο πέλαγος. Θα ταράξει για λίγο την επιφάνεια και μετά καταδύεται αμέσως στα βάθη. Έτσι καταβυθίζονται στην καρδιά του ταπεινού οι θλίψεις, γιατί η δύναμη του Κυρίου είναι μαζί του.
* Ή υπερηφάνεια καίει σαν την φωτιά κάθε καλό, ενώ η κατά Χριστόν ταπείνωση είναι γλυκεία και δεν περιγράφεται. Κι αν το ήξεραν αυτό οι άνθρωποι, τότε όλη η οικουμένη θα σπούδαζε αυτήν την επιστήμη.
 Ψυχή αμαρτωλή, αιχμάλωτη στα πάθη, δεν μπορεί να έχει ειρήνη και χαρά εν Κυρίω, έστω κι αν έχει όλα τα πλούτη της γης, έστω κι αν βασιλεύει σ' όλον τον κόσμο.
* Αν οι άρχοντες τηρούσαν τις εντολές του Κυρίου και ο λαός και οι υπήκοοι υπάκουαν με ταπείνωση, θα υπήρχε μεγάλη ειρήνη και αγαλλίαση πάνω στη γη. Εξαιτίας όμως της φιλαρχίας και της ανυπακοής των υπερήφανων υποφέρει όλη η οικουμένη.
* Το μέτρο της εγκράτειας πρέπει να είναι τέτοιο που να παραμένει η καρδιά στην προσευχή μετά το γεύμα.
* Να η πιο σύντομη και εύκολη οδός για την σωτηρία: Να είσαι υπάκουος εγκρατής, να μην κατακρίνεις και να φυλάγεις τον νου και την καρδιά σου απ’ τους κακούς λογισμούς.
*    Το καλύτερο έργο είναι να παραδοθούμε στο θέλημα του Θεού και να βαστάζουμε τις θλίψεις με ελπίδα.
* Για να γνωρίσει κανείς τον Κύριο δεν χρειάζεται να είναι πλούσιος ή επιστήμονας, αλλά χρειάζεται να είναι εγκρατής, να έχει πνεύμα ταπεινό και ν' αγαπά τον πλησίον.
Ή απιστία προέρχεται από την υπερηφάνεια. Ο υπερήφανος ισχυρίζεται ότι θα γνωρίσει τα πάντα με τον νου του και την επιστήμη, αλλά η γνώσι του Θεού παραμένει ανέφικτη γι’  αυτόν, γιατί ο Θεός γνωρίζεται μόνον με αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος. Ο Κύριος αποκαλύπτεται στις ταπεινές ψυχές. Σ’  αυτές δείχνει ο Κύριος τα Έργα Του, που είναι ακατάληπτα για τον νου μας.
*  Καλότυχη η ψυχή που αγαπά τον αδελφό της, γιατί ο αδελφός μας είναι η ζωή μας.
*    Ή ψυχή δεν μπορεί να έχει ειρήνη, αν δεν προσεύχεται για τους εχθρούς.
*   Μεγάλο πρόσωπο είναι ο Ιερέας, ο λειτουργός του αγίου Θυσιαστηρίου του Θεού. Όποιος τον προσβάλλει, προσβάλλει το Άγιο Πνεύμα που ζει σ’  αυτόν.
*    Αν ο άνθρωπος δεν τα λέει όλα στον πνευματικό, τότε είναι ο δρόμος του στραβός και δεν οδηγεί στην σωτηρία.
*    Είναι απαραίτητο να έχουμε υπακοή, ταπείνωση και αγάπη, αλλιώς όλες οι μεγάλες ασκήσεις και αγρυπνίες μας αποβαίνουν μάταιες.
*    Ο Κύριος αγαπά την υπάκουη ψυχή και της δίνει την ειρήνη Του, και τότε όλα είναι καλά κι η ψυχή αισθάνεται αγάπη για όλους.
*    Ο αληθινός υποτακτικός μισεί το θέλημα του κι αγαπά τον πνευματικό πατέρα και γι' αυτό λαμβάνει την ελευθερία να προσεύχεται στον Θεό με καθαρό νου κι η ψυχή του θεωρεί τον Θεό χωρίς λογισμούς και αναπαύεται κοντά Του.
* Ο άγιος Απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος λέει πως οι εντολές του Θεού δεν είναι βαρείες, αλλά ελαφρές . Ναι, είναι ελαφρές, αλλά μόνον εξ αιτίας της αγάπης, χωρίς την αγάπη όμως όλα είναι δύσκολα.
ΠΗΓΗ: "ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ"
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ – ΤΕΥΧΗ 12-13

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ ΕΣΤΙΝ,Ο ΜΕΛΛΟΝ ΤΙΚΤΕΣΘΑΙ.

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ

ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ

ΙΩΑΝΝΟΥ.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία τρεις Γεννήσεις Προσώπων εορτάζονται και αντίστοιχα τρεις Συλλήψεις:
-του Χριστού: Ευαγγελισμός της Θεοτόκου-Χριστούγεννα
-της Παναγίας:η Σύλληψη της αγίας Άννης- η Γέννηση της Θεοτόκου
-του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου: η Σύλληψη- η Γέννηση του Προδρόμου 
  Το γεγονός ότι τιμάται η Σύλληψη- δηλ. η αρχή της ενδομήτριας ζωής- είναι ένα ακόμα στοιχείο που αποδεικνύει την αξία του εμβρύου από τη στιγμή της σύλληψης, και επομένως το πόσο μεγάλο κακό είναι ο τερματισμός της ζωής των εμβρύων με τη λεγόμενη διακοπή κυήσεως-έκτρωση-άμβλωση…
  Από την τιμή της Σύλληψης των αγίων αυτών προσώπων διαφαίνεται ακόμα και η ιερότητα αυτής της στιγμής. Ο αγιασμένος καρπός είναι αποτέλεσμα προσευχής, υποταγής στο θέλημα του Θεού, υπομονής και ενάρετου βίου. Με τέτοιες “προϋποθέσεις” οι γονείς φέρνουν ευλογημένα παιδιά στον κόσμο…
Ας δούμε τώρα με λίγα λόγια το θαυμαστό γεγονός της Σύλληψης του Τιμίου Προδρόμου.
Η Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου
  Ἔτσι προφήτευσε  προφήτης σαΐας γιτν Πρόδρομο το Κυρίου, ωάννη: «Φων βοντος ν τ ρήμτοιμάσατε τνδν Κυρίου, εθείας ποιετε τς τρίβους ατο». Δηλαδή, φων νθρώπου, ποφωνάζει στν ρημο κα λέει: «τοιμάστε τν δρόμο, π’ που θ λθει  Κύριος σ σς. Κάνετε σιους κα μαλος τος δρόμους, π τος ποίους θ περάσει». Ξεριζστε, δηλαδή, π τς ψυχές σας τ γκάθια τν μαρτωλν παθν καρίξτε μακρι τ λιθάρια το γωισμο κα τς πώρωσης κα καθαρίστε μμετάνοια τ σωτερικό σας, γι ν δεχθε τν Κύριο.  Ἡ φων ατή, πο ταν ωάννης, γεννήθηκε μ θαυμαστ τρόπο.  Πατέρας του Ζαχαρίας ταν ερέας. Τν ρα το θυμιάματος μέσα στ θυσιαστήριο, εδε γγελο Κυρίου, πο τονήγγειλε, τι θ ποκτοσε γι κα θ νομαζόταν ωάννης.  Ζαχαρίας σκίρτησε π χαρά, λλ δυσπίστησε.  γυνακά του ταν στείρα κα γριά, πς θ γινόταν ατ πο κουγε; Τότε  γγελος το επε τι γι ν τιμωρηθε δυσπιστία του, μέχρι ν πραγματοποιηθε  βουλ το Θεο, ατς θ μενε κωφάλαλος. Πράγματι,  λισάβετ συνέλαβε, κα μετ ννι μνες κανε γιό. Μετ κτ μέρες, στν περιτομ το παιδιο, ο συγγενες θέλησαν ν τοδώσουν τ νομα το πατέρα του, Ζαχαρία. μως,  Ζαχαρίας, γραψε πάνω σπινακίδιο τ νομα ωάννης. μέσως δέ, λύθηκε  γλώσσα του, κα  χαρ γιλους ταν
 μεγάλη.

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΓΙΩΝ.

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ & ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΤΗ.
 Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Βουλγαρίας και έμαθε τα ελληνικά και βουλγαρικά γράμματα. Όταν οι γονείς του θέλησαν να τον νυμφεύσουν, αναχώρησε κρυφά και ήλθε στο περιλάλητο Άγιον Όρος. Έφθασε στη μονή του Ζωγράφου και μετά από λίγο καιρό φόρεσε το μοναχικό ένδυμα και ανέλαβε το διακόνημα του εκκλησιαστικού.Σε μία πανήγυρη της μονής Βατοπαιδίου είδε έκθαμβος τη Θεοτόκο να υπηρετεί τους εκεί μοναχούς.
  Για την αρετή του, ο ηγούμενός του τον προόρισε για ιερέα και, μετά από προσευχή, του υπέδειξε η Θεοτόκος πως μπορεί να εξέλθει στην έρημο. Εκεί εξομολογούσε τους προσερχόμενους και αξιώθηκε προορατικού χαρίσματος, θαυματουργίας, θείων οραμάτων και προγνώσεως του τέλους του. Κατά τη νεκρώσιμο ακολουθία του «έδειξεν ο Θεός μέγα θαύμα· εμαζώχθησαν όλα τα θηρία από την έρημον και έστεκαν ολόγυρα. Και αφότου τον έθαψαν, εφώναξε καθένα κατά την φωνήν του, και τον ηυφήμησαν. Και τότε πάλιν υπήγαν εις την έρημον».
  Ο αναχωρητής όσιος είναι ο μεγαλύτερος Ζωγραφίτης ασκητής. Το φοβερό κελλί, στο πλησίον της μονής του σπήλαιο, που σώζεται μέχρι σήμερα, έγινε ο τόπος πάλης με τους δαίμονες. Εκεί ετάφη και από εκεί αναχώρησε για τη χαρά του Κυρίου του. Σαράντα ημέρες μετά την ταφή αναζήτησαν το λείψανο του και δεν το βρήκαν.
  Η μνήμη του τιμάται στις 22 Σεπτεμβρίου, που είναι και ημερομηνία της εκδημίας του.
πηγή: Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, Οι Άγιοι του Αγίου Όρους, έκδόσεις Μυγδονία, Θεσσαλονίκη, 2007

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΝΔΟΞΩΝ 26 ΖΩΓΡΑΦΙΤΩΝ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΩΝ

Άγιοι Είκοσι Έξι Οσιομάρτυρες Ζωγραφίτες: 
Άγιος Θωμάς Ηγούμενος, Άγιος Βαρσανούφιος, ΆγιοςΚύριλλος, Άγιος Μιχαίος, Άγιος Σίμων,Άγιος Ιλαρίων, Άγιος Ιάκωβος, Άγιος Ιάκωβος, Άγιος Ιώβ, Άγιος Κυπριάνος, Άγιος Σάββας, Άγιος Μαρτινιανός, Άγιος Κοσμάς, Άγιος Σέργιος, Άγιος Μηνάς, Άγιος Ιωάσαφ, Άγιος Ιωαννίκιος, Άγιος Παύλος, Άγιος Αντώνιος, Άγιος Ευθύμιος, Άγιος Δομέτιος, Άγιος Παρθένιος, Άγιοι Τέσσερις Άγνωστοι Μοναχοί.
Οι Άγιοι αυτοί, σύμφωνα με τη διήγηση, από τον πύργο του μοναστηρίου, όπου ήταν κλεισμένοι, ήλεγχαν τους αιρετικούς του παπικού βασιλιά Μιχαήλ Παλαιολόγου και του επίσης παπικού Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Βέκκου (1275 – 1282 μ.Χ.). Τότε, με εντολή του βασιλιά, στις 10 Οκτωβρίου, έβαλαν φωτιά στο μοναστήρι και έτσι τους έκαψαν όλους ζωντανούς.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ.

Πορίσματα Ημερίδας με θέμα: «Οι αποφάσεις του ΣτΕ για τα νέα θρησκευτικά. Η επόμενη μέρα».

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ι.Μ. Πειραιῶς, διοργάνωσε καί πραγματοποίησε τό Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018 στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας (Σ.Ε.Φ.) Ἡμερίδα μέ θέμα: «Οἱ ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ γιά τά νέα θρησκευτικά, ἡ ἑπόμενη μέρα».

Σκοπός τῆς ἡμερίδας ἦταν ἡ ὀρθή πληροφόρηση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας γιά τό φλέγον θέμα τῶν νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν γιά τά Θρησκευτικά, ὑπό τό πρῖσμα τῶν ἱστορικῶν ἀποφάσεων τοῦ ΣτΕ περί τῆς ἀντισυνταγματικότητος αὐτῶν καί τῶν δυνατῶν νομίμων μέσων ἀπαίτησης ἐφαρμογῆς τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ κήρυξε τήν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς ἡμερίδας, τῆς ὁποίας προήδρευσε ὁ σεβαστός ὁμότιμος καθηγητής Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί διδάκτωρ Θεολογίας καί Φιλοσοφίας πρωτοπρεσβύτερος π.Γεώργιος Μεταλληνός. Μετά τήν ἀπόδοση ἐπίκαιρων βυζαντινῶν ὕμνων ἀπό τή γνωστή χορωδία «ἐν Ψαλτηρίῳ» καί τίς εἰσηγήσεις τῶν καταξιωμένων ὁμιλητῶν, ἡ ἡμερίδα κατέληξε στά ἀκόλουθα πορίσματα:
1.        Τό ἑλληνικό Σύνταγμα στό ἄρθρο 16 ἀναγνωρίζει τήν παιδεία ὡς ἀτομικό δικαίωμα καί ἐντάσσει στούς σκοπούς αὐτῆς τήν «ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν Ἑλλήνων». Ἑπομένως ὁ ἀπό τό Σύνταγμα ἐπιβαλλόμενος ὅρος γιά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν εἶναι «Μάθημα ἀνάπτυξης τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν Ἑλλήνων» καί ἀνάγεται κατ’ ἱστορική ἀνάγκη στήν ὀρθόδοξη χριστιανική παράδοση. Τό περιεχόμενο τοῦ μαθήματος στοχεύει κατά τόν συνταγματικό νομοθέτη στήν καλλιέργεια τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης μέ τή διδασκαλία καί μέ ὅλα τά μέσα τῆς παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης.
2.        Ἄν θέλει ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση ἀληθινά τήν ἰσονομία γιά τούς Ἕλληνες πολῖτες, δέν ἔχει παρά νά θυμηθεῖ τό νόμο πού ψήφισε ἡ ἴδια γιά τή θρησκευτική ἀγωγή τῶν ἀλλοθρήσκων καί ἑτεροθρήσκων μαθητῶν. Τούς δίνει τη δυνατότητα νά διδάσκονται ἀπό τό κοράνιο τά παιδιά τῶν Ἑλλήνων μουσουλμάνων, καθώς ἐπίσης τά παιδιά τῶν ἑβραίων καί τῶν παπικῶν ἀπό τά δικά τους θρησκευτικά. Ὁ νόμος αὐτός ἔχει λύσει καί τά χέρια τά δικά μας καί τά χέρια τῶν κυβερνητῶν μας, γιά νά μήν ὑπάρχουν προβλήματα ἰσονομίας.
3.        Μετά τίς ἱστορικές ἀποφάσεις 660/2018 καί 926/2018 τῆς ὁλομελείας τοῦ ΣτΕ, μέ τίς ὁποῖες διεγνώσθη ὡς ἀντισυνταγματικός ὁ πολυθρησκειακός χαρακτήρας τῶν νέων προγραμμάτων, τά ὁποῖα ἀσκοῦν ὁμαδικό προσηλυτισμό σέ ἄλλες θρησκεῖες καί στήν ἀθεΐα, τό Ὑπουργεῖο Παιδείας προέβη σέ ἕνα ἀπροκάλυπτο πραξικόπημα κατά τῆς διάκρισης τῶν ἐξουσιῶν, διαμηνύοντας πρός πᾶσα κατεύθυνση ὅτι δέν προτίθεται νά ἐφαρμόσει αὐτές τίς ἀποφάσεις. Τό ἐπιχείρημα τοῦ Ὑπουργείου ὅτι οἱ ἀποφάσεις καταργοῦν τά προγράμματα Φίλη καί ὄχι τά προγράμματα Γαβρόγλου εἶναι παραπλανητικό καί νομικά ἀβάσιμο, ἀφοῦ ἡ κυρίως ἀλλαγή στά προγράμματα ἀφορᾶ στούς ἀριθμούς πρωτοκόλλου καί ὄχι στό περιεχόμενο αὐτῶν. Ἐπομένως οἱ μέν ἐκπαιδευτικοί καλοῦνται νά μήν ἐφαρμόσουν τά προγράμματα, ὅπως εἶναι ὑποχρεωμένοι ἀπό τόν Ὑπαλληλικό Κώδικα νά πράξουν, μή ὑπακούοντας σέ προδήλως ἀντισυνταγματικές ἐντολές τοῦ Ὑπουργείου. Οἱ δέ γονεῖς καί μαθητές νά ἐπιστρέψουν μαζικά τά βιβλία κατευθείαν στό Ὑπουργεῖο ὡς ἀντισυνταγματικά καί παράνομα καί νά ἀπευθυνθοῦν στή Δικαιοσύνη σέ περιπτώσεις πού οἱ ἐκπαιδευτικοί προβάλουν ἐμπόδια γιά τήν τήρηση τῆς νομιμότητας ἐκ μέρους τους.
4.        Στήν ἡμερίδα τονίστηκε ἰδιαιτέρως ἡ προσωπικότητα τοῦ διδάσκοντος θεολόγου. Ἔγιναν ἀναφορές στόν ὅρκο τῶν θεολόγων, στό τί σημαίνει θεολόγος καί ποιός ὁ Θεός πού ὑπηρετεῖ, ποιά εἶναι τά κριτήρια τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας, ποιά ἡ βαρύτητα τῆς συνδιδασκαλίας τῶν θρησκειῶν μέ τό Χριστιανισμό, καθώς καί ἀναφορές ἀπό τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη. Εἶναι γνωστό σέ γονεῖς καί παιδιά ὅτι ἡ ἐν Χριστῷ πνευματική ἐμπειρία τοῦ θεολόγου ἤ τῆς θεολόγου ἀφυπνίζει τίς συνειδήσεις τῶν παιδιῶν καί τούς μεταγγίζει τή θεολογική γνώση, καί τό ζωντανό βίωμα τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας ὥστε νά ὁδηγοῦνται στήν ἐν Χριστῷ ζωή πού κάνει τα παιδιά ἰσορροπημένα καί δημιουργικά. Σπάνιες ἐξαιρέσεις ἐπιβεβαιώνουν τήν παραπάνω πραγματικότητα. Ἄλλωστε ὁ σύγχρονος ὀρθόδοξος θεολόγος ἤ ὁ δάσκαλος διαθέτει πολλά ἐποπτικά μέσα, διά τῶν ὁποίων ἔχει τή δυνατότητα νά παρουσιάζει τό μάθημά του μέ περισσότερη ἀμεσότητα καίἀποτελεσματικότητα.
5.        Στήν ἡμερίδα διατυπώθηκε συγκεκριμένη πρόταση γιά τό ἐκπαιδευτικό ὑλικό τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν καί γιά τόν καταμερισμό του στίς τρεῖς βαθμίδες ἐκπαίδευσης, τοῦ Δημοτικοῦ, τοῦ Γυμνασίου καί τοῦ Λυκείου. Βασικό ρόλο στή συγγραφή τῶν νέων βιβλίων θά πρέπει νά ἔχει ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων, τήν ὁποία ἕως τώρα προκλητικά ἀγνοεῖ τό ‘Υπουργεῖο.
Ἄς ἐπικαλεσθοῦμε τίς πολλές πρεσβεῖες τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας, τήν ὁποία βάναυσα ὑβρίζουν οἱ φάκελοι Γαβρόγλου ἀποκαλώντας την «ἡ Μαρία μέ τό παιδάκι της». Εἶναι ἀδύνατον στά παρόντα πορίσματα νά παραθέσουμε φοβερότερα μαργαριτάρια δυσεβείας καί βλασφημίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῶν ἁγίων μας, πού ἀποδομοῦν ὅ,τι πιό ἱερό καί ὅ,τι πιό δημιουργικό στίς ψυχές τῶν παιδιῶν μας.
Ἄς ἐπικαλεσθοῦμε τίς διάπυρες εὐχές ὅλων τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καί τῶν πιό κοντινῶν μας πού ἀξιωθήκαμε νά φιλήσουμε τό εὐωδιάζον χέρι τους, Παϊσίου, Πορφυρίου καί Ἰακώβου γιά νά δώσει ὁ Ὕψιστος, Πατήρ, Υἱός καί Ἅγιον Πνεῦμα λύση σ’ αὐτό πού φαίνεται δυσεπίλυτο πρόβλημα.
Ὁ ἅγιος θεοφώτιστος Παΐσιος ἔλεγε, ὅτι σέ ὅλα αὐτά τά μεγάλα ἀνακύπτοντα θέματα λειτουργεῖ ὁ πνευματικός νόμος. Δέν ἀναφέρουμε αὐτή τή φράση του ὡς ἀπειλή οὕτε ὡς προφητεία γιά τό παρόν ἀδιέξοδο πρόβλημα. Ἡ κοινή χριστιανική ἐμπειρία γνωρίζει, ὅτι ὁ πνευματικός νόμος θά νόμος θά λειτουργήσει. Οἱ θησαυροί τῆς ὀρθοδόξου χριστιανικῆς διδασκαλίας καί οἱ πνευματικοί ποταμοί τῆς Ἀκτίστου Χάριτος τῶν ἱερῶν Μυστηρίων μας εἶναι ἀδύνατον νά συγκρατηθοῦν ἤ νά στερέψουν μέσα στήν ὀρθόδοξη Ἑλλάδα.
ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΕΣ.....